crazy sena

Kalbimi alev alev yakanmı
Hala yarasından kanlar akan mı
Biraz önce şu sırtımdan çıkanmı
Söylesene hangi kurşun senindi

Bir sende gelmedim ben bu hale
Şu hain aşkların hepsi benimdi
Tanıyıpta bulamadınmı hala
Söylesene hangi kurşun senindi

Ne kurşunlar çıktı bilsen bu tenden
Ne aldınsa helali hoş olsun benden
Yazıktır davacı olursam senden
Söylesene hangi kurşun senindi

Gün be gün öldürüp diriltenmi
Akıl alıp çıldırtıpta delirtenmi
Al artık şu canımı dedirtenmi
Söylesene hangi kurşun senindi

Sen benim en beter halimsin artık
Nasıl olsa gözümde hainsin artık
Gördüğüm en büyük zalimsin artık
Söylesene hangi kurşun senindi

Arada bir çıkartıpta bakarsın
Olur ya boynuna belki kolye yaparsın
Hainler gününde onu takarsın
Söylesene hangi kurşun senindi

Ağladığımı kimseye söyleme anne...
Onlar beni güçlü biliyor...
Onlar beni, en zor günümde bile ayakta biliyor...
Ben aslında gülerek geçirdiğim günün akşamı evde ağlarken...
Onlar benim içimin sızladığını, yüreğimin yandığını bilmiyor....

Ağladığımı kimseye söyleme anne...
Onlar beni kral belliyor...
Onlar beni, kızdımı dünya yakacak insan belliyor...
Ben aslında onun gözlerine bile bakmaya kıyamazken ...
Onlar benim erkek uğruna üzüleceğimi tahmin bile etmiyor...

Ağladığımı kimseye söyleme anne...
Onlar beni ağlamaz biliyor...
Onlar beni ,üzüldüm mü bulunduğum sehri bulutlar kaplar biliyor...
Ben aslında odama kapanıp sitem duygusuyla bir köşeye sinerken...
Onlar, beni hiçbirşeyin sarsacağını akıllarının ucundan bile geçirmiyor...

Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar bunu hiç bilmiyor...
Onlar için ben en sağlam köprülerden daha sıkı bağlıyımdır hayata...
Ben aslında ölümle yaşam arasındaki ince çizgiden

Bir o yana bir bu yana giderken...
Onlar benim için

Hayatın büyük bir hayal kırıklığı olduğunu bilmiyor !!! 

,

Herşey o kadar garip ki hayatta...
mutlak canını acıtıyor insanın!!!

Bir zamanlar çok genç iki delikanlı varmış. İkiside aynı futbol takımında oynarlarmış. Fakat ne hikmettir ki çoğu zaman aynı şeyleri paylaşmalarına rağmen birbirlerini sevmezlermiş. Kimse kimseyi sevmek zorunda değil tabi fakat;bir gün onun hayatta olmadığını farkedince vicdan azabı duymayacaksa...
işte yine bir maç günü gelmiş. ikiside aynı tarafta oynayabildikleri için biri diğerinin yerine maça katılırmış.Maç çok heyecanlı seyrederken futbolcu kaleciyle karşı karşıya kalmış ve müthiş bir gol fırsatı, yükselip tam kafa atacak ki kaleciyle çarpışıp yere düşmüş. bu arada sağanak haldeki yağmur şiddetini artırmaya başlamış.Yere düşen oyuncunun yerine onu pek sevmeyen arkadaşı girmiş. Yaralı oyuncu ambulasla hastaneye kaldırılırken yağmur yerini şiddetli bir doluya bırakmış. maç zorunlu bitirilirken yaralı oyuncu hastaneye yetişemeden vefat etmiş. Sebep yere düştüğünde kafasını yere çarptığı için beyin kanaması!
Ve onu sevmeyen, yerine oyuna giren arkadaşı bu haberle sarsılmış.Çünkü o sinir olduğu, hakkında pek iyi şeyler söylemediği arkadaşı artık yokmuş; maçta yerine girebilecek sinir arkadaşı artık yokmuş...
hayat bu işte; sevsende sevmesende yanından birilerini götürüyor ve götürürken mutlak canını yakıyor....

şimdi düşün herkesi sevmek zorunda mısın????